|
Dagelijkse fragmenten |
Het Concilie van zeven (2010)
Zonder op het antwoord van Derick te wachten opende de man een goed gevulde minibar en schonk een Bacardi Limon in. Derick verwonderde zich intussen niet meer over het feit dat de man zijn favoriete drankje kende, maar nam genietend een slok.
Terwijl de soepele Maybach met grote snelheid over de autoweg voortgleed nam Secure opnieuw het woord.
‘Onze organisatie, mijnheer Holden, realiseerde zich vier jaar geleden dat we een nieuw financieel genie nodig hadden. Bij onze toenmalige financieel adviseur werd helaas een ongeneeslijke vorm van kanker geconstateerd. We kunnen zeer veel, maar hier stonden ook wij volkomen machteloos tegenover. We struinden de wereld af voor een vervanger en na lang zoeken ontstond een korte lijst van drie kandidaten. Een talentvolle vrouw uit Duitsland, een kandidaat uit India en u mijnheer Holden, dat had u natuurlijk al bedacht.
Jullie werden niet alleen getest op kennis van zaken, maar ook op initiatief en creativiteit. Alle kandidaten voldeden. Ieder had zo zijn of haar specialiteiten, maar uiteindelijk vonden we alle kandidaten geschikt. Als laatste hebben we gekozen voor een pittige stresstest om tot een uiteindelijke definitieve keuze te komen.’
Debuutroman: Zwarte Lust (2009)
Hier in haar schitterend ingerichte appartement kon ze zichzelf zijn. In gedachten dronk zij haar favoriete civetkoffie terwijl de zachte klanken van Bruch's vioolconcert door de Mackie luidsprekerboxen haar gehoor streelden. Ze voelde zich de laatste dagen dat ze aan de nieuwe zaak werkte anders. Verontrustend vond ze het feit dat ze niet helder kon krijgen hoe ze zich anders voelde en nog meer waarom dat gebeurde.
Dat dat alles te maken had met Ron wist ze eigenlijk zeker en daarom ontkende ze dat krachtig. Verliefd was ze niet, dat was ze volgens zichzelf nog nooit geweest. Maar hoe wist ze dan dat ze dat niet was. Verliefde mensen hadden geen controle over hun gedrag, iets wat ze verafschuwde. De controlefreak in haar belemmerde haar open visie op anderen en dat wist ze. Het feit dat ze daarom minder open naar mensen keek en daardoor een minder goed rechercheur was besefte ze ook en veroorzaakte vaak een wanhopig gevoel waar ze mee worstelde.
Haar omgang met haar partner die ze bewonderde maakte dat het verdrongen besef zich in haar geest meldde en gevoelens waarvan ze dacht die voor altijd weggestopt waren kwamen weer terug. Angst, pijn maar ook nieuwsgierigheid maakte dat ze bereid was misschien iets meer van zichzelf te laten zien.
|
|
|