Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

 
Dagfragmenten
Alle titels zijn ook als ebook bij de bibliotheek te leen: Klik hier

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


Ik wil eigenlijk niets van jou horen, riep Claire hysterisch die op dat moment haar voornemen om meer met de vrouw te gaan communiceren alweer vergeten was. Ik wil dat je die verdomde kooi openmaakt klote wijf, Hoor je... doe open!, gilde ze de laatste woorden in het gezicht van de vreselijke Afrikaanse vrouw. Ze rukte als een bezetene aan de tralies die wel bogen maar een onoverkomelijke hindernis bleven. Ze wierp haar lichaam woedend en gefrustreerd tegen de tralies van betonijzer met als gevolg dat ze haar heup open haalde aan het scherpe metaal. Claire jankte van woede en pijn. Ik ben nergens anders in geïnteresseerd, maak open zeg ik je... Vuil kutwijf, doe open...
Claire liet zich uitgeput zakken op de smerige slaapbank. Het duizelde haar. Een week terug voelde ze zich geweldig bij de gave opnames voor het nieuwe fantastische programma Het Onderzoekslab. Ze was er trots op om deel uit te maken van de na een aantal dagen tot een hechte groep uitgegroeide deelnemers aan de verschillende experimenten die door Rob en Joep waren bedacht. Van het een op het andere moment was dat veranderd in een werkelijk horrorscenario, wat resulteerde in haar gevangenschap bij die vreselijke vrouw die haar tot wanhoop dreef.

Dagfragment uit De Erfzonde


   ‘Dag liefje,’ zei ze op een bepaalde manier waarvan ze wist dat Rose daar heel gevoelig voor was.
Ze ontdooide zichtbaar en vleide zich op Jessicas schoot op de brede loungebank.
   ‘Zeg eens, waarom kom je ons domein binnen met een gezicht als een oorwurm?’
   ‘Ben was in een kutbui.’
   ‘Ja en?’
   ‘Nou, dat is dan toch logisch?’
   ‘Dat jij daarom een gezicht als een oorwurm trekt?’
   ‘Ja.’
   ‘Jezus Rose, je laat je humeur toch niet afhangen van dat van een ander, zelfs al is het Ben.’
   ‘Je hebt gelijk, verzuchtte haar vriendin. Hij is echter niet te genieten en dat reageert hij op anderen af.’
   ‘Fijne gouverneur gaat dat worden, een echte politicus. Zeg is het eigenlijk wel zeker dat hij de komende verkiezingen gaat winnen?’
   ‘Hoezo twijfel je daaraan?’
   ‘Ik twijfel niet, ik weet er geen moer van. Ik ken de andere kandidaten niet. Bovendien heb ik een hekel aan politici.’
   ‘Ook aan Ben?’
   ‘Ach, hij lijkt me niet onaardig, maar ik ken je broer natuurlijk nog maar pas. Waarom ik een hekel aan politici heb, is gemakkelijk te begrijpen. Ze zijn niet te vertrouwen, nooit. Op ieder moment brallen ze de teksten uit waarmee ze gezien hun publiek op dat moment het beste uit de verf komen. Nooit een eigen mening, maar altijd die om zoveel mogelijk kiezers voor zich te winnen.’
   ‘Is dat niet een beetje kort door de bocht?’
   ‘Waarschijnlijk wel,’ zei Jessica en haar lippen gleden op die van Rose. Rose kon geweldig tongzoenen en Jessica wilde daar zoveel mogelijk gebruik van maken. Haar hand gleed met gespreide vingers over de nek van Rose en nam haar donkere haar in een keiharde greep. Rose kreunde zachtjes, haar hand onder het bloesje van Jessica glijdend.
   ‘Je hebt de mooiste borsten die ik ooit heb gezien,’ zei Rose met smachtende stem.

Dagfragment uit Chantage


Ze waren met zn tweeën. De voorste man die tussen de bomen op Rick afstapte was een reus van een kerel, die zonder omhaal een pistool op hem richtte.
Kijk effe goed uit je doppen Earl, zei hij tegen een tweede man die waarschijnlijk achter Rick stond.
Ach kom, hij ziet er veel te netjes uit om lastig te doen, klonk een hese neusstem achter Rick. Zet je koffertje maar op de grond maat evenals je andere spullen, je weet wel portefeuille, telefoon, horloge en andere zaken die ons blij maken. Het zal je wel vaker overkomen zijn, denk ik zo.
Rick keek met een snelle blik naar achteren om te zien of Earl ook een wapen bij zich had, maar waarschijnlijk vonden ze dat de grootste aanvaller bedreigend genoeg was.
Netjes luisteren naar Earl maat, klonk het uit de mond van de man tegenover hem. Hij deed een stap naar voren, waarbij het pistool geen millimeter afweek van zijn baan die zou eindigen tussen Ricks ogen.
Weet je moeder wel wat je hier uitvreet, vroeg Rick die de man uit de tent trachtte te lokken.
Ik heb haar nooit gekend. Ze was een hoer.

Dagfragment uit Het Marshall Document


Het was ongewoon kil voor de tijd van het jaar op Midway International Airport, waar normaal gesproken een eeuwige strijd tegen de hitte werd gevoerd. Rick huiverde even, ondanks zijn warme lange overjas. De afspraak die de dag ervoor door Miller met een kort telefoontje werd bevestigd, had niet vager kunnen uitvallen. Enkel het vluchtnummer en de mededeling dat Rick die vlucht absoluut niet mocht missen, werden door de advocaat op korte afgebeten toon meegedeeld. Rick begreep dat de man nog steeds geïrriteerd was door de eerdere grove en arrogante benadering van Rick, maar dat kon hem niets schelen.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Ik zie je vanavond. Ik hou van je.
En ik van jou, zei Inez en verbrak de verbinding
Snel voerde Inez nog een tweetal telefoontjes waarin ze aangaf waarom ze voor onbepaalde tijd niet aanwezig zou zijn. De betrokken functionarissen waren niet blij met de boodschap en staken dat niet onder stoelen of banken. Het kon haar op dat moment niet schelen en gaf een paar laatste aanwijzingen.
Snel wiste ze de betreffende contacten uit haar telefoon. Toen pakte ze haar tas en verliet het kantoor.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


Rick stapte met gemengde gevoelens uit de taxi die hem naar zijn hotel terugbracht. Hij hield er niet van om mensen onder druk te zetten, dat strookte niet met zijn gevoel voor onrecht. Aan de andere kant had hij er in het geval van Helen Langer iets minder moeite mee. De C.E.O. stond bekend als bikkelhard en soms als onredelijk naar haar personeel. Als ze geen directe connectie had gehad met het project, dan had Rick haar met genoegen laten vervangen. Naast zijn hotel stond een hotdogverkoper met zijn traditionele karretje zoals je die overal in Amerika kon vinden. De vrolijke verkoper ratelde aan één stuk door, terwijl Rick zijn hotdag verorberde. Het smaakte hem zo goed dat hij tot plezier van de verkoper er nog eentje bestelde. ‘Morgen dezelfde tijd mijnheer?’ zei de verkoper met een brede grijns. Rick gaf de man een extra fooi en sloeg hem lachend op de schouder. ‘Even een dagje overslaan beste man, je begrijpt wel waarom.’ ‘Goed mijnheer. Als dat chique hotelvoer u gaat vervelen, dan komt u maar naar Ronnie, u weet de weg.’ Glimlachend gooide Rick zijn servet in de afvalemmer en beende het hotel binnen. ‘Meldingen voor mij?’ vroeg hij aan de receptionist. ‘Of u een mevrouw uit Parijs zou willen bellen. Ze zei dat u wel wist wie dat moest zijn.’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Kan niet, het moet door iemand van de afdeling getekend worden. Als mijn baas erachter komt dat ik de regels niet heb opgevolgd dan betekent dat op staande voet ontslag, begrijpt u? Ik kan me dat niet veroorloven mijnheer. Ik heb thuis al diverse problemen en deze baan is belangrijk voor me, het is mijn laatste kans begrijpt u? Ik kan niet thuiskomen en mijn vrouw vertellen dat er weer problemen zijn, begrijpt u? Kortom dit moet opgelost worden begrijpt u?
De man onderbrak de hakkelende spraakwaterval van Paul door zijn hand op te steken. Hij pakte het pakket opnieuw en schudde het heen en weer alsof hij wilde raden wat de inhoud zou kunnen zijn.
Ik heb ook zo mijn eigen problemen, begrijpt u? zei de man spottend het stopwoordje van Paul overnemend. Hij pakte zijn telefoon en voerde een kort gesprek. Hij sprak zo zacht dat Paul het niet kon verstaan.
Wacht, ik heb iemand gesproken die u wel verder kan helpen, zei de man op een toon waaruit klonk dat de zaak wat hem betrof afgehandeld was.
Na een paar minuten ging de deur open en een man van middelbare leeftijd met een enorm groot hoofd kwam de ruimte binnen. Hij was gekleed in een witte doktersjas en nam zonder iets te zeggen het pakket uit handen van het mannetje.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Samen wasten en liefkoosden ze elkaar. Ron nam haar in zijn armen, terwijl het heerlijk warme water zachtjes hun lichamen liefkoosde.
Ron werd overmand door gevoelens van liefde, lust en genot. In een opwelling ging hij door zijn knieën en bevredigde haar, terwijl zijn handen haar billen omvatten. Ze liet het toe en bereikte meerdere keren haar hoogtepunt.
Uitgeput droogden ze elkaar af, waarbij ze genoten van elkaars blik in hun ogen.
Waarom mocht ik nu wel mijn gang gaan? vroeg Ron even later toen ze weer in de eetkamer gezellig genoten van een nieuw glas wijn.
De eerste keer voelde je je verplicht om mij nog te bevredigen. Daar hou ik niet van. De tweede keer wilde je het vanuit jezelf en ik trouwens ook, zei ze lachend, nagenietend terugdenkend aan het heerlijke uur dat ze samen hadden beleefd.
Nadat ze het dessert hadden verorberd lagen ze samen op de bank beneden in de huiskamer.
Weet je Ron, ik heb al tien jaar geen relatie met een man gehad, wel met vrouwen. Ik vind het een prettige situatie en wil dat absoluut zo houden. Geen verplichtingen naar elkaar, geen speciale agenda s met vage voorwaarden die allemaal tot spanningen leiden. Ik voel me niemands eigendom en ook niet andersom.











- Websitebouw: Aad Vlag -