Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

 
Dagfragmenten
Alle titels zijn ook als ebook bij de bibliotheek te leen: Klik hier


Dagfragment uit De verborgen Waarheid


   ‘Hij heeft nog een paar uur,’ zei Svetlana die holografisch werd weergegeven in de centrale van de Explorer1.
   ‘Jawel, maar ik heb er geen goed gevoel over. Hoga, we gaan hem halen.’
   ‘Weet je dat zeker?’ vroeg Hoga nu ook ongerust, maar meer omdat Derk zich druk maakte.    ‘De Explorers zijn vrijwel onkwetsbaar...’
   ‘Heb je nou nog niets geleerd? Kijk hier heb je weer die verdomde Galdeense arrogantie. Moet ik een paar dingen opnoemen die fout kunnen gaan? Een zwart gat, dat de navigatie verstoord. Hij zou ook verdwaald kunnen zijn, of in een zon gevlogen... Nog meer?’
   ‘Nee, maar dat zijn vrijwel te verwaarlozen minimale waarschijnlijkheden.’
   ‘Vrijwel. En dat zouden er nog zaken kunnen zijn waar ook de Galdenen nog nooit van hebben gehoord. Je hebt ons zelf nog maar kort geleden de les gelezen dat de ruimte gevaarlijk is.’
   ‘Het is goed. Suzanne bereken de locatie waar Yaro naartoe gesprongen is met een verschuiving van één lichtweek.’
   ‘Zo, dan komen we niet op dezelfde plaats uit en kunnen het wel scannen,’ zei ze.
   ‘Goed nagedacht,’ zei Derk die zich door het besluit beter voelde.
   ‘Moeten wij niet meegaan?’ vroeg Ron.
   ‘Nee. Als het echt mis gaat, dan hebben we niets meer als backup. We spreken af dat als we niet binnen drie dagen iets van ons hebben laten horen, jullie teruggaan naar Terra1.’
   ‘Om de dooie dood niet, we komen jullie in dat geval te hulp.’
   ‘Nee Ron,’ zei Hoga en haar groene ogen schitterden van opwinding. Als daar iets zou zijn wat de Explorers niet zouden aankunnen, dan zijn jullie daar dus ook niet toe in staat. Jullie gaan in dat geval direct terug en halen hulp op Terra1. Geen tegenspraak. Duidelijk?’
Stilte.
   ‘Oké dan,’ klonk het moeizaam uit de mond van Stedman.    ‘Ik stel voor dat jullie dan maar direct gaan.’
   ‘De startprocedure loopt. Wees alert Ron.’
   ‘Altijd.’
Een half uur later vloog de Explorer1 door het sprongvenster en verscheen feilloos op de berekende plaats.
   ‘Scan loopt, stootveld honderd procent,’ meldde de scheepscomputer.
Gespannen wachten Hoga en Derk op de resultaten. Derk had geen oog voor de glinsterende sterrenzee, die vanuit deze positie zich denkbeeldig achter de Explorer1 bevond. De scan duurde slechts drie seconden die echter voor Derk als een eeuwigheid aanvoelden.

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


Hij zocht het drietal op en verraste hen volledig. De eerste man lachte minachtend en haalde geroutineerd naar hem met gebalde vuist uit. Het wegduiken was iets wat hij veel had getraind, maar de in dezelfde beweging ontstane zwiepende baan van zijn arm met het vuistmes, had hij zelf bedacht. Luther voelde niet eens dat het vlijmscherpe mes door pezen en de luchtpijp sneed. Het enige dat hij voelde was de fontein van warm bloed die over zijn arm heen spoot.
De beide anderen stonden als aan de grond genageld. Dat moment gebruikte de jonge man om naar voren te duiken en het mes tussen de benen van de tweede man in zijn kruis te plaatsen. Het gegil deed de derde man bij zijn positieven komen en vloekend greep hij in zijn zak, terwijl hij naar achteren uitweek. Luther wist wat er komen ging en was ook daar volkomen op voorbereid. Veel sneller dan de man had hij zijn pistool getrokken en de twee kogels die razendsnel na elkaar werden afgevuurd sloegen gaten in het hoofd van zijn slachtoffer. Een plakkaat bloed en hersens op de muur achter de man leerde Luther dat het afdoende was.

Dagfragment uit De Erfzonde


   ‘Zijn Rose en Claire weer uit elkaar?’ grapte hij.
   ‘Nee, dat zou je wel willen,’ zei Jack hem onderzoekend aankijkend.
Zeg het dan eens,’ reageerde Jeff kort.
   ‘De I.R.S. gaat een onderzoek instellen naar ons.’
   ‘Wat bedoel je met ons?’
   ‘De privé-aangiften van jou, Ben en die van mij.’
   ‘Jezus, waarom is dat een probleem? Dat is het nog nooit geweest. Sterker nog, ik heb al dertig jaar mijn eigen aangifte nooit meer gezien. Daar hebben we toch onze accountants voor? Is er dan iets veranderd?’
   ‘Dat is juist het probleem. Ze doen geheimzinnig en willen ons direct spreken op het hoofdkantoor.’
   ‘In D.C.? Daar heb ik helemaal geen behoefte aan Jack. Laat dat jouw mensen maar afhandelen.’
   ‘Dat zal niet gaan pa. Ze hebben duidelijk gemaakt dat ze ons drieën tegelijk willen spreken. Ik heb al contact opgenomen met mijn vaste aanspreekpunt aldaar. Hij wist mij ook niet meer te vertellen dan dat het om een zaak gaat met een hoge prioriteit. Hij wist mij wel te vertellen dat het balletje is gaan rollen na een bezoek van de F.B.I..’
   ‘De F.B.I.? Wat heeft die nou weer voor narigheid bedacht?’
   ‘Geen idee, maar als we bedenken wat we de laatste maanden allemaal hebben meegemaakt, dan zou dit best wel weer een nieuw stuk ellende kunnen inluiden. Hij adviseerde mij om even de tanden op elkaar te zetten en braaf te doen wat de onderzoekers van ons vragen.’
   ‘Daar voel ik niets voor.’

Dagfragment uit Chantage


Die Dorfers zijn niet op hun achterhoofd gevallen. Als we ons terugtrekken en niets meer van ons laten horen, dan vermoeden ze zeker een stuk onzekerheid bij ons. Even ervan uitgaan dat die Berg weer in vrijheid is, dan laten ze het misschien wel hierbij.
Denk je? Ze hebben honderdvijftig miljoen betaald, vind je dat geen goede drijfveer voor hen om juist door te gaan? Daarnaast is er dus nu een kans dat die Dorfer en Berg samen achter ons aankomen en je weet waar die twee toe in staat zijn.
Achter ons aankomen? Hoe en wat voor informatie hebben ze over ons? Niets. Ze kennen ons niet, ze kennen ook ons doel niet. Misschien zijn ze wel erg opgelucht en als we voor hen van de aardbodem zijn verdwenen en Berg terug is, dan is het daarmee waarschijnlijk wel beëindigd. Misschien willen ze iets van hun geld terug zien te krijgen.
Dat geloof je toch zelf niet? Dat bedrag is voor hen geen drijfveer om achter ons aan te gaan. Nee, dan geloof ik eerder dat hun aangetaste ego voor ons gevaarlijker zou zijn. Ze hebben echter geen enkele aanwijzing wie zij zijn en daarom zitten we goed en kunnen ons helemaal concentreren op plan B.
Ik help je het hopen, zei zijn broer weifelend. We hebben in ieder geval via hen de financiële mogelijkheden gekregen om onze droom te verwezenlijken. Eigenlijk hebben we hen dus niet meer nodig.

Dagfragment uit Het Marshall Document


De huidige vorm en indeling is totaal veranderd. Er waren geen gegevens welke aannemer dat gedaan heeft. Ik heb meer dan tweehonderd opnamen gemaakt vanuit alle hoeken en hoogteperspectieven en daarbij is in ieder geval één ding vrijwel zeker. De villa bevat minstens één, maar ik vermoed zelfs meerdere paniekkamers. Een dergelijke paniekkamer is zoals je weet volledig van de buitenwereld afgeschermd. Enkel de bewoner heeft toegang, die lumineus verborgen kan zijn. Eigen voedselvoorraden, zuurstof, water en alle andere denkbare zaken zijn geregeld, zoals eigen toilet etc. Zie het als een verborgen fort in een huis.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Dat lag er dik bovenop. Een dominante moeder, overigens geen aardige vrouw. Dan komt er andere dominante vrouw in huis, Vermeulen. Daar valt hij voor als een blok zo begrijp ik. Apart, zo knap is die Vermeulen helemaal niet, integendeel zou ik zo zeggen, zei Fred en wreef nadenkend over haar kin.
Volgens mij voelen dominanten dat feilloos aan, zei Erica die dacht aan haar eigen ontluikende dominante gevoelens toen ze haar spelletje met Frank deed.
Ook bij een van de intensieve vrijpartijen met Inez had ze over haar een bezitterig machtsgevoel gehad.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


Het afscheid tussen de beide mannen was hartelijk en Rick ging gewapend met het privénummer van Berg terug naar Nederland. Daar aangekomen haalde hij de verloren tijd in met Joyce en Suzanne. Joyce had ondanks haar drukke schema kans gezien drie dagen haar kantoor in Parijs te verlaten en met z n drieën beleefden ze een paar heerlijke dagen in een groot pretpark.
Suzanne s bleke gezichtje straalde en ze wilde in iedere attractie. Rick moest lachen bij haar boze blik als weer eens bleek dat ze te klein was voor de meeste daarvan. Die dagen voelde Rick zich intens gelukkig, maar het bracht hem ook weer terug in de realiteit.
Ondanks het verbod van zijn vader liet hij een nieuw DNA-onderzoek bij hem uitvoeren. Hij vertrouwde erop dat zelfs zijn vader geen connecties zou hebben bij het particuliere instituut dat Rick in de arm had genomen. Zijn opluchting was zeer groot toen bleek dat hij zelf een perfecte donor voor zijn dochter kon zijn. Nu hoefde hij geen familieleden in het proces te betrekken. In stilte ging hij de operatie voorbereiden die later dat jaar moest gaan plaatsvinden. Naast Joyce was zijn ex de enige die hij op de hoogte stelde. Zoals hij had verwacht zette zij haar haat-liefde verhouding naar hem voor het geluk van Suzanne opzij en beloofde volledige medewerking te verlenen.

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Jeetje, stop daar mee, dat werkt niet, bromde Lesley verstoord.
Het slaan van gevangenen doet ze alleen maar onzin verklaren vanwege de pijn, of je bereikt juist het tegenovergestelde. Laat mij maar even.
Hij trok de man naar beneden tot deze op een van de boomstammen kon zitten. Lesley hurkte met hem mee en verhoogde de druk op zijn nek. De ogen van de man puilden uit van angst en zuurstofgebrek.
De dame vroeg je wat, antwoord de dame en wel direct, fluisterde Lesley en draaide zijn hand een fractie verder.
Een stortvloed van Fins daalde over hen neer. Aan de angstige stem van de man konden ze horen dat zijn weerstand waarschijnlijk gebroken was.
Hij zit is cel nummer twee, klonk het echter daarna in vrijwel onberispelijk Engels.
Mooi en waar is dat? Stuur ons niet de verkeerde kant op, want een van ons blijft hier achter en maakt je af als er een probleem zich voordoet. Het is dus in je eigen belang dat je ons helpt.
De stem van Lesley klonk zacht en kil. Lauren voelde een rilling over haar rug lopen toen ze wederom werd geconfronteerd met een andere kant van de grote man.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Jasses, geen warm water.
Is het weer zo, ik zal wel even bellen.
Ron pakte de gammele huistelefoon om voor de derde keer de receptie te bellen. Receptie was een groot woord voor het afgetimmerde hokje van de logeerboerderij zoals de eigenaresse het trots benoemde. Eva en Ron waren nu een kleine week geleden neergestreken in de eenvoudige maar knusse Finse blokhut, die achterin een slecht onderhouden boomgaard was gebouwd.
Ondanks vele kleine onhebbelijkheden hadden ze het er enorm naar de zin. De eigenaresse, die zich graag tante Lia liet noemen hield van al haar logees en verzorgde indien gewenst naast het dagelijks ontbijt ook voor een eenvoudige maar meestal smaakvolle warme maaltijd. Een neefje van tante Lia zorgde voor het nodige onderhoud aan de drie blokhutten en de centrale voorzieningenruimte van de kleine camping, die achter de blokhutten lag. De camping was momenteel leeg en de enige blokhut die in gebruik was was die van Eva en Ron. Geert, zoals het neefje heette nam het niet zo nauw met het onderhoud en zijn tante was te aardig om hem daarover aan te spreken.
Als die lapzwans hier komt dan zal ik nu toch even vertellen wat ik van hem vind! foeterde Eva, toen Ron de telefoon neerlegde.
Oeps, arm joch, zei Ron met pretoogjes.
Zeur niet anders begin ik met jou!












- Powered by: Citoweb -