Javascript staat uit. Voor een optimale werking moet Javascript worden ingeschakeld.

 
Dagfragmenten
Alle titels zijn ook als ebook bij de bibliotheek te leen: Klik hier

Dagfragment uit Het Onderzoekslab


Achternaam?
Geen idee. Alleen Kyrenia. Ze is koolzwart en komt ergens uit een Afrikaans land. Ik heb nooit durven vragen waar ze vandaan komt. Iemand die haar aanspreekt beseft niet dat het afhangende van haar bui wel eens het laatste zou kunnen zijn wat hij zegt.
Overdrijf je nu niet een beetje? vroeg Boy.
Absoluut niet. Ze vermoordt en martelt mensen voor haar plezier. Wat ik persoonlijk het engste aan haar vind zijn haar ogen. Haar ogen?
Ja. Ze heeft een hypnotiserende blik, ik houd het niet langer dan vijf seconden vol om haar aan te kijken. Ik schijt in mijn broek voor haar. Ze is neurochirurg en ingenieur. Net als Luther heel intelligent. Wat haar daarnaast zo eng maakt is dat ze onderzoeken doet bij mensen, afschuwelijke onderzoeken.
Wat onderzoekt ze dan? vroeg Berg toen Danny een ogenblik stopte en met nietsziende ogen voor zich uit staarde.
Het fijne weet ik er niet van, maar het moet vreselijk zijn. In ieder geval overleeft geen enkele proefpersoon het onderzoek. Daarnaast is zij gebiologeerd op speciale moordwapens. Haar laatste speeltje is die Bolito, waarvan ze er vijf heeft gemaakt. Het heeft haar jaren gekost om ze te perfectioneren, maar nu zouden ze volledig naar haar wens moeten werken.
Een Bolito? vroeg Berg. Daar heb ik wel eens van gehoord, maar ik dacht dat het een niet bestaand apparaat was.
Ja, het bestaat echter wel, ze heeft er ook eentje gebruikt bij het rekruteren van die Bas vulde Boy Danny aan. Bas heeft het mij verteld. Hij heeft dat verschrikkelijke ding ook om zijn nek gehad. Hij deed in het kort verslag van de relaas van Bas eerder die dag.

Dagfragment uit De Erfzonde


Op latere leeftijd had hij op een avond een besluit genomen. Na een fikse ruzie was hij van de eettafel weggelopen, een doodzonde in Morgenview. De daarop volgende preek van zijn woedende vader liet hij moeiteloos van zich af glijden. Ben besloot vanaf dat moment net zo te handelen als zijn ouwe heer, zoals hij dat in gedachten zei. Dat moest in gedachten omdat deze betiteling Jeff in woede deed uitbarsten. Het leven van Ben veranderde, niemand merkte dat en hij waakte ervoor om dat aan wie dan ook te laten blijken.
Hij besloot net zoals zijn vader zijn macht uit te gaan breiden, maar dan geheel andersom. Hij gebruikte het familiebedrijf en het daarbij horende netwerk voor de voortgang van zijn carrière, waar Jeff juist hem wilde gebruiken om zijn honger naar macht te stillen. Ben rekende erop dat zijn maatschappelijke carrière hem in een wereld bracht waarbij hij zijn oude dan wel niet zou vergeten, maar waarvan hij geen onderdeel meer zou zijn. Hij verlangde zeer naar dat moment.

Dagfragment uit Chantage


Dagfragment uit Het Marshall Document


Wat is er Juliette?, klonk de overduidelijk geïrriteerde stem van Gavin Miller. Ik had toch gezegd dat ik voor niemand te spreken ben? Worden jouw taken als secretaresse nu óók al niet meer serieus door jou opgepakt?
Ook niet als Rick Dorfer belt en meldt dat hij jou dringend wil spreken? vroeg ze honingzoet.
Zijn oplaaiende woede maakte direct plaats voor een mengeling van opgewondenheid, nieuwsgierigheid, maar bovenal vrees. Hij besefte dat hij niet de kwaliteiten had voor de begeleiding van Dorfer in de organisatie.

Dagfragment uit Schaamteloos Verlangen


Erica gaf de mollige vrouw een knuffel en verzekerde haar dat alles rondom de receptie goed zou komen, zolang Josje haar gevulde eieren maar zou serveren. Met een trotse glimlach stuurde ze Erica resoluut de grote keuken uit waar buiten haar vrijwel niemand werd geduld.
Nu de receptie eindelijk was begonnen voelde Erica zich moe en had last van de opgebouwde stress van de afgelopen weken. Na een tijdje met Wilma te hebben gepraat en haar aan de office-assistenten te hebben voorgesteld was ze op de comfortabele bureaustoel gaan zitten en genoot van een heerlijke rosé.
Met bewondering keek ze hoe Inez zich van groep naar groep verplaatste en voor iedereen een vriendelijk woord over scheen te hebben.

Dagfragment uit De Dorfer Dynastie


Nu pas zag Rick het pistool dat zijn vader in zijn rechterhand langs zijn lichaam liet hangen. Hij haalde diep adem en keek hem recht in de ogen, iets wat hij vroeger nauwelijks durfde.
‘Ik denk dat we elkaar wel iets te vertellen hebben.’
‘Ik denk niet dat ik mijn zoon verantwoording schuldig ben, zeker niet als hij hier op een dergelijke manier rondsluipt als de eerste de beste mislukte crimineel. Laten we het eerst daar maar eens over hebben.’
Zeker een minuut keken ze elkaar in de ogen. Rick weerstond de hypnotische blik van de man die hij zijn leven lang had gehaat, vooral om de liefde waar hij naar had gehunkerd, maar die nooit was gekomen.
‘Ik zal je vertellen wat ik hier kom doen, maar dan zal jij daarna aan de beurt zijn, anders ga ik weg en zie je me nooit meer terug.’
Met fonkelende ogen keek Edward Dorfer zijn zoon aan. Vervolgens ontgrendelde hij het pistool en wees naar een van de stoelen die voor de beeldschermen stonden. Zelf pakte hij een andere die in de hoek van de kamer stond.
‘Ik luister.’

Dagfragment uit Het Concilie van Zeven


Glimlachend liep Derick terug en zag in de eenvoudige pantry een combiapparaat voor oven en magnetron. In de koelkast vond hij naast zijn favoriete dranken ook een aantal verpakte snacks.
Dankbaar warmde hij wat voor zichzelf op. Ofschoon het nog niet zo lang geleden was dat hij met Secure het diner had genuttigd in het vliegtuig, zijn vliegtuig, had hij trek gekregen. Al etende zette hij de grote in de muur verwerkte LCD televisie aan en zocht naar de beurskanalen. Razendsnel gleden zijn geoefende ogen over de reeksen cijfers en glimlachte tevreden. De informatie die hij via zijn vriendin in de gevangenis had gekregen was meer dan accuraat geweest. De beurzen bewogen zich precies op de manier zoals hij het zich had voorgesteld.
Nou, dat zal als het aan mij ligt binnenkort zeer snel gaan veranderen, mompelde hij binnensmonds.
Op de salontafel, die vrijwel een exacte kopie van zijn eigen tafel was, had hij reeds de door Secure vermelde map gevonden.
Met verbijstering bladerde hij door de gegevens over zijn unit. Stomverbaasd nam hij een slok van zijn Bacardi Limon en liet zich achterover zakken in de comfortabele lounche fauteuil.

Dagfragment uit Zwarte Lust


Als Ron een voorstelling van haar had gemaakt dan werd die volledig de grond in geboord. Ze was een gewone normale vrouw.
Goedenavond, jij bent de vriend van Marit. Het was geen vraag, maar de manier van begroeting vond hij speciaal.
Goedenavond ehh ja ik ben de vriend van Marit die zou komen. U, je weet wel van het telefoontje van vanmiddag. Ron voelde zich nu al voor lul staan. Wat een eerste indruk om zo volledig te staan stuntelen, maar hij werd vriendelijk lachend uitgenodigd om verder te komen.
Ze liepen door een prachtige hal, overgaand in een gang, die in een ondefinieerbare kleur was uitgevoerd. Aan de muur hingen schitterende schilderijen van een voor hem onbekende meester. Of meesteres, schoot het door hem heen en keek naar de rug van de vrouw die voor hem uitliep.
Ze was een paar jaar ouder dan hij. Ron was altijd al een meester geweest in het schatten van leeftijden. Op de politieacademie was deze vaardigheid al naar voren gekomen en was eigenlijk een eerste signaal dat hij goed was in het lezen van personen.
Ze was van gemiddelde lengte met een goed figuur. Haar billen en enkels gaven dat precies aan. Ron was ervan overtuigd dat enkels en billen een perfecte indicatie gaven van de maten van een vrouw. Dit, samen met het feit dat hij zichzelf als een benenman beschouwde en zij een strakke glimmende donkerblauwe legging droeg, maakte dat hij met plezier achter haar aanliep de kamer in.











- Powered by: Citoweb -